Ons project is jarenlang een zoektocht geweest van een aantal ouderkoppels naar een thuis voor hun kinderen voor het moment waarop de ouders misschien wat te oude worden en de kinderen op hun eigen benen willen staan – net als kinderen zonder beperking. Het project was jarenlang een droom – iets dat we nog moesten maken, ontwerpen, bedenken en bouwen.

Nu voelt het wel wat raar want het huis (de bakstenen) is gebouwd – en de vriendengroep is compleet. Het is misschien nog steeds een project – aangezien we dagdagelijks moeten werken aan de vriendengroep, de begeleiding, de organisatie en de droom, maar veel is reeds gerealiseerd. Vandaag gaat het over bijsturen, bijleren maar ook genieten van het geluk van onze bewoners.

Het project is misschien ook verfijnen en verdiepen. Verfijnen in de zin van – wat kunnen we nog extra aanbieden van ondersteuning, waar is het wat teveel, maar ook wat kunnen we nog meer betekenen in de buurt, op onze inclusieve jobs. Verdiepen betekent dan meer zaken als “hoe kunnen we groeien naar een huis dat ook doorheen het hele jaar open is – inclusief vakanties en weekends”.

In die zin blijft het een project – iets evolutiefs. Maar de droom is toch reeds gedeeltelijk vervuld.